Pl  |  Eng
Festiwalowe Studio Internetowe


Spektakle zagraniczne

   

„Miravella” ACT2 (Francja)
„Ostatnia sztuczka Georgesa Mélièsa” Divadlo Drak (Czechy)

„Wania. Opowieść o Wani i tajemnicach rosyjskiej duszy." Karlsson Haus (Rosja)

„Miravella” ACT2 (Francja)

www.act2-cie.com

prezes: Christophe Boeshertz
dyrektor artystyczny:  Catherine Dreyfus
choreografia:  Catherine Dreyfus we współpracy z zespołem tancerzy
asystent: Mélodie Joinville
muzyka:  Stéphane Scott
scenografia:  Marilyne Lafay
kostiumy: Anne Yarmola, Nathalie Saulnier
obsada:  Martin Grandperret, Rémi Leblanc – Messager, Catherine Dreyfus

premiera  grudzień 2014
dla widzów od 3 lat
czas trwania spektaklu: 40 min.

W Miravelli, swoim drugim spektaklu dla dzieci,  Catherine Dreyfuss zabiera nas w podróż do źródeł, pokazując nam, skąd pochodzimy i ile mamy wspólnego ze światem zwierząt. Pełen energii, rytmu i barw taniec zaprasza nas do surrealnej, poetyckiej i pełnej wyobraźni krainy.
Na początku spektaklu obserwujemy życie w jego najprostszej, pierwotnej komórkowej formie. W delikatnych bańkach zaczyna się pierwszy ruch i powstają pierwsze formy życia, które z czasem rozwijają się, tworząc podwodny świat. Stworzenia zrzucają swoje kokony i na naszych oczach rodzi się królestwo zwierząt, które pełzają, węszą, tulą się do siebie albo ze sobą walczą. Na scenie ożywa niezwykłe bestiarium: podwodne istoty tworzą balet światła, lwy morskie się kołyszą, trzepoczą skrzydła, kochankowie obnoszą się ze swoją miłością, koguty walczą, gruchające gołębie się czulą.

 

„Ostatnia sztuczka Georgesa Mélièsa” Divadlo Drak (Czechy)

www.draktheatre.cz

dyrektor  teatru: Eliška Finková
autorzy:  Jiří Havelka, Marek Zákostelecký
reżyseria:  Jiří Havelka
scenografia: Marek Zákostelecký
muzyka:  DVA
obsada:  Luděk  Šmandiš, Johana Vaňousová, Milan Hajn, Jan Popela, Milan Žd’árský

premiera  5 października 2013
dla widzów od 7 lat
czas trwania spektaklu: 60 min.

Spektakl  został zainspirowany niezwykłym życiem i dziełem pioniera kinematografii Georgesa Mélièsa . Twórcy spektaklu zapraszają widzów do krainy magików, sztuk magicznych i magii. Magiczne sztuczki, które Méliès jako pierwszy wykorzystał w filmie,  do dziś nie straciły wyjątkowej poetyckiej jakości.

„ Georges’a Mélièsa poznajemy pod koniec jego życia, kiedy przebywa w przytułku dla emerytowanych twórców filmowych. (…) Przy pomocy czarodziejskich sztuczek, tricków przywołuje wspomnienia. (…) Pojawia się Śmierć, przybierając męską postać Méliès  nie ma jednak zamiaru dobrowolnie przejść na druga stronę i próbuje, chwytając się rozmaitych sztuczek Śmierć oszukać. Ale ta okazuje się być niezłą iluzjonistką. Rozpoczyna się pojedynek pełen gagów, rodem z kina niemego, chwilami przeradzający się w dance macabre, a kończący się zwycięstwem Śmierci. Dusza Mélièsa unosi się do góry i trafia prosto w nakręcony przez niego w 1902 roku najsłynniejszy film Podróż na Księżyc . To bardzo piękna przenośnia.”

Ilona Słojewska,
www.teatrdlawas.pl

 

„Wania. Opowieść o Wani i tajemnicach rosyjskiej duszy." Karlsson Haus (Rosja)

www.karlssonhaus.ru

dyrektor teatru: Anna Pawińska
reżyseria: Aleksiej Leliawski
scenografia:  Aleksander Warchamiejew
muzyka: Leonid Pawlenok
reżyseria światła:  Aleksiej Czukanow
obsada: Michaił Szełomiencew


dla widzów od 16 lat
czas trwania spektaklu: 70 min.

Gdzieś obok nas, dalej czy bliżej, z pewnością żyje jakiś Smok. Jeżeli przypadkiem nigdzie go nie ma, koniecznie trzeba go wymyślić. Bo gdyby nie było smoka, z kim byśmy walczyli? I po co by nam byli nasi wspaniali dzielni bohaterowie? A przecież nie możemy obyć się bez bohaterów. Bo gdyby nie oni, kto by na pomógł? Kto by nas uratował? Choćby tylko w bajce? Oczywiście, to Wania nas uratuje.
Opowieść o cudownym pojawieniu się Wani, jego walce z przerażającym potworem (Smokiem) i o tym, jak jego przygody ostatecznie się zakończyły pozwoli wam nieco lepiej poznać tajemniczą rosyjską duszę.

„Jednoosobowy spektakl, grany znakomicie przez Michaiła Szełomiencewa i cały ensemble prostych drewnianych figurek w dość klaustrofobicznej przestrzeni,  był nie tylko okazją do zademonstrowana efektownych działań animacyjno – lalkarskich, świetnej pracy aktorskiej, ale i przejmującej refleksji o naturze ludzkiej. (…)”
Marek Waszkiel, „Teatr Lalek” nr 1/2016

 

 

 

 

 

 


Copyright 2016 (C) Korczak. Realizacja: MATEO